Stanisław Igar

Życiorys

Stanisław Igar był utalentowanym aktorem oraz wychowawcą, który swoją przygodę ze sztuką rozpoczął jako słuchacz Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej. W 1952 roku z sukcesem zdał egzamin eksternistyczny, otwierając tym samym drzwi do kariery scenicznej.

Od 1945 roku Igar występował w Warszawie, gdzie grał na deskach Miejskiego Teatru Dramatycznego. Jego życiorys artystyczny był bogaty w doświadczenia teatralne zdobywane w różnych miastach Polski, w tym w Olsztynie oraz Elblągu, gdzie współpracował z Teatrem im. Stefana Jaracza w latach 1946–1952. Po okresie pracy w Olsztynie, w latach 1952–1967 związał się z teatrami we Wrocławiu, a następnie w 1967 roku przeniósł się do Gdańska, gdzie w Teatrze Wybrzeżu kontynuował działalność artystyczną aż do 1978 roku. Jego kariera teatrze objęła również Kraków, gdzie w latach 1979–1984 występował w Teatrze im. Juliusza Słowackiego.

W Wrocławiu Igar podejmował się także reżyserii, chociaż jego główna pasja skupiała się na aktorstwie. Równolegle z karierą sceniczną prowadził pracę pedagogiczną, wykładając w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Działał również w Teatrze Muzycznym im. Danuty Baduszkowej w Gdyni, dzieląc się z młodymi adeptami sztuki teatralnej swoim bogatym doświadczeniem.

Teatr

Role dramatyczne

W bogatym repertuarze ról dramatu, Stanisław Igar wziął na siebie wiele wymagających postaci, które pozostawiły trwały ślad w polskim teatrze. Wśród nich znajduje się:

• książę Konstanty w Kordianie autorstwa Juliusza Słowackiego,
• Pozzo w Czekając na Godota Samuela Becketta,
• Leopold Bloom w Ulisses Mcieja Słomczyńskiego wg Jamesa Joyce’a, Macieja Słomczyńskiego,
• Danton w Sprawie Dantona Dagny Przybyszewskiej,
• Stanisław August w Termopilach polskichTadeusza Micińskiego,
• Mefisto w Potępieniu doktora Fausta Stanisława Jerzego Sity,
• Sieriebriakow w Wujaszku Wani Antona Czechowa.

Role komediowe i charakterystyczne

Jednakże nie tylko dramaty przyciągały uwagę artysty. Jego umiejętności znalazły również wyraz w rolach komediowych i charakterystycznych, których lista obejmuje:

• Kruticki w I koń się potknie Aleksandra Ostrowskiego,
• Cześnik w Zemście Aleksandra Fredry,
• Biedermann w Biedermann i podpalacze Maxa Frischa.

Filmografia

Stanisław Igar to polski aktor, którego talent przejawiał się w wielu produkcjach filmowych i telewizyjnych. Poniżej przedstawiamy niektóre z jego najbardziej znaczących ról:

• Rękopis znaleziony w Saragossie (1964) – w roli Don Gaspara Soareza,
• Podróż za jeden uśmiech (1971) – lekarz w odcinku 5,
• Linia (1974) – Stanisław Juzała, szef kontroli,
• Ziemia obiecana (1975) – Grünspan,
• Znikąd donikąd (1975) – „Coco”, mistrz balansu,
• Tylko Beatrycze (1976) – Jan XXII,
• Znak orła (1977) – Evald, kupiec krakowski w odcinku 4,
• Parada oszustów (1977) – Aleksander Suliechin – mistrz szachowy, Gaborsky – właściciel autosalonu, Komisarz Rajczak oraz John O’Roney,
• Zmory (1978) – profesor Ptaszycki,
• Słodkie oczy (1979) – dyrektor Adam Dubowicz, szef Kowala,
• Królowa Bona (1980) – doktor di Matera w odcinku 12,
• Krzyk (1982) – Nowicki, pensjonariusz domu opieki,
• Austeria (1983) – Apfelgrun.

Przegląd jego dorobku aktorskiego pokazuje różnorodność ról, od dramatu po komedię, które przyczyniły się do jego uznania w świecie kina.