Marian Chęciński

Życiorys

W latach 1913–1915 Marian Chęciński zdobywał doświadczenie zawodowe jako kotlarz w warsztatach kolejowych w Warszawie. W 1915 roku osiedlił się w Rosji, gdzie aktywnie uczestniczył w ruchu politycznym jako członek SDPRR(b) oraz SDKPiL. Po powrocie do kraju w sierpniu 1918 roku, brał udział w rozbrajaniu niemieckich żołnierzy stacjonujących w Warszawie.

Po powrocie do Polski, Chęciński połączył swoje siły z Komunistyczną Robotniczą Partią Polski. Jego działalność polityczna doprowadziła go do aresztowania i pobytu w warszawskim więzieniu od czerwca do grudnia 1931, w związku z protestami tramwajarzy. W wyniku dalszych represji, 17 stycznia 1933 roku Sąd Okręgowy w Warszawie wymierzył mu karę 3 lat więzienia, z której został zwolniony za kaucją we wrześniu tego samego roku, a później uniewinniony przez Sąd Apelacyjny.

Przez cały ten czas Chęciński z trudem uzyskiwał mandaty poselskie, a na skutek ciągłych aresztowań i represji, złożył ślubowanie poselskie dopiero 2,5 roku po jego uzyskaniu. Jesienią 1935 roku wyjechał do ZSRR, gdzie podjął pracę w fabryce w Charkowie. Niestety, w 1937 roku został aresztowany i zamordowany, a kwestie jego działań na rzecz KPP zostały ponownie rozpatrzone, co skutkowało pośmiertną rehabilitacją w 1956 roku, obok innych działaczy partii.